Ü ile başlayan isimler


A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z


ÜBAB: (Ar.) Er. - Şiddetli, taşkın sel suyu.

 

ÜBABE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übab).

 

ÜBEY:  (Ar.) Er.  -  Sahabedendir. Übey b. Ka'b.

 

ÜBEYDULLAH: (Ar.) Er. - Allah'ınkulu.

 

ÜBEYD: (Ar.) Er. Köle, kölecik, kul.- Türk dil kuralına göre "d/t" olarakkullanılır.

 

ÜBEYDE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übeyd).

 

ÜBHET: (Ar.) Er. - Büyüklük, ululuk.

 

ÜÇEL: (Tür.) 1. Yüce, yüksek. 2. Arka. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜÇER: (Tür.) Er. - Üç er.

 

ÜÇGÜL: (Tür.) Ka. 1. Yaban yoncası. 2. Üç gül.

 

ÜÇOK: (Tür.) Er. - Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad.

 

ÜFTADE: (Fars.) Ka.  1. Düşmüş,düşkün. 2. Aşık.

 

ÜFTADEGİ: (Fars.) Er. - Düşkünlük.

 

ÜGE: (Tür.) - Ünlü, şöhretli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜKE: (Tür.) - Onur, şeref. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜKSÜM: (Ar.) Ka. - Çayırı, çimeni çok güzel bahçe.

 

ÜLEZ: (Tür.) 1. Batmakta olan güneş. 2. Salgın. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLFER: (Ar.) - Büyük su, ırmak. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLFET: (Ar.) 1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk, arkadaşlık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLGEN: (Tür.) 1. Yüce, yüksek, ulu. 2. İyilik tanrısına verilen ad. - İsim olarak kullanılmaz.

 

ÜLGENALP: (Tür.) Er. 1. Yüce, ulu,yiğit. 2. Ülgen - alp.

 

ÜLGENER: (Tür.) Er. Yüce, ulu kimse. - Ülgen - er.

 

ÜLGER: (Tür.) - Kumaş vb. şeylerdeki ince tüy. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLGÜ: (Tür.) Er. 1. Yakışıklı kimse. 2. Pay, hisse. 3. Tutum, tavır.

 

ÜLKE: (Tür.) 1. Bir devletin egemenliği altında bulunan yerlerin tümü. 2. Yurt, vatan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLKEM: (Tür.) Yurdum, vatanım. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLKEN: (Tür.) - Senin yurdun, senin vatanın. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLKENUR: (Tür.) - Yurdunu aydınlatan ışık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLKER: (Tür.) - Boğa burcunda yedi yıldızdan biri. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLKÜ: (Tür.) - Amaç edinilen, ulaşılmak istenilen şey. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLKÜM (Tür.) - Amacım, ulaşmak istediğim şey. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLKÜMEN: (Tür.) Er. - Ülküsü olan. bir ülküye bağlı olan kimse.

 

ÜLKÜSEL: (Tür.) - Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜLMEN: (Tür.) Er. - Denizci, deniz adamı.

 

ÜMERA: (Ar.) Er. - Beyler, emirler.

 

ÜNAN: (Ar.) - İnleme, nalan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSA: (Ar.) Ka. - Kadın, kız, nisa.

 

ÜMİT: (Fars.) - (bkz. Umut). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜMMET: (Ar.) - Bir peygambere inananların hepsi. İslam dinine bağlı olanların hepsine verilen ad.

 

ÜMMİYE: (Ar.) Ka. - Anneye ait,anneyle ilgili.

 

ÜMMÜHAN: (Ar.) Ka. – Hükümdar anası.

 

ÜMNİYE: (Ar.) Ka. 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.

 

ÜMRAN: (Tür.) - (bkz. Ümran). -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNAL: (Tür.) 1. Adın duyulsun, tanın, ün kazan. 2. Ün al. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNALAN: (Tür.) Er. - Adı duyulmuş, ün kazanmış.

 

ÜNALDI: (Tür.) Er. - Ün aldı.

 

ÜNALMIŞ: (Tür.) Er. - Ün ve şan kazanmış.

 

ÜNALP: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü, yiğit.

 

ÜNAY: (Tür.) - Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.

 

ÜNEK: (Tür.) Er. 1. Kahraman, yiğit. 2. Ünlü tanınmış.

 

ÜNER: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü yiğit.

 

ÜNGÖRMÜŞ: (Tür.) Er. - Ün görmüş.

 

ÜNGÜN: (Tür.) Er. - Ün gün.

 

ÜNGÜR: (Tür.) Er. - Mağara.

 

ÜNKAN: (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen, soylu kan.

 

ÜNLEM: (Tür.) - Ses, seda, çağrı. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNLÜ: (Tür.) - Tanınmış, adı duyulmuş şöhretli, şanlı. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNLÜER: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü kimse.

 

ÜNLÜOL: (Tür.) Er.- Adın duyulsun, ün kazan.

 

ÜNLÜSOY: (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen.

 

ÜNSAÇ: (Tür.) Adın duyulsun, ünlen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSAL: (Tür.) - Adın duyulsun. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSAN: (Tür.) - (bkz. Ünsal). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSEV: (Tür.) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSEVEN: (Tür.) - Ün seven. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSEVER: (Tür.) - Ün sever. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSEVİN: (Tür.) - Ün sevin. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNSİ: (Ar.) Er. 1. Alışmış, sokulgan.2. Arkadaş, dost.

 

ÜNSİYYE: (Ar.) Ka. - (bkz. Ünsi).

 

ÜNÜVAR: (Tür.) 1. Ünü var. 2. Ünlü tanınmış. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNVER: (Tür.) - Ünlen, tanınmış ol, insan ol. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜNVERDİ: (Tür.) Er. - Ün verdi. -(bkz. Ünver).

 

ÜNVEREN: (Tür.) Er. - Ün veren.

 

ÜNZİL: (Ar.) Er. - Gönderilmiş, indirilmiş, inzal olunmuş.

 

ÜNZİLE: (Ar.) Ka. - (bkz. Ünzil).

 

ÜRMEGÜL: (Tür.) Ka. - Sarmaşık.

 

ÜRÜN: (Tür.) 1. Üretilen, yararlı şey, topraktan elde edilen. 2. Yapıt, eser.3. Sık orman. 4. Çokluk, bolluk. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜRÜNAY: (Tür.) Ka. - Ürün ay.

 

ÜRÜNDÜ: (Tür.) Er. - Seçilmiş, seçkin.

 

ÜRÜNDÜBAY: (Tür.) Er. - (bkz. Üründü).

 

ÜSGEN: (Tür.) Er. 1. Yüksek. 2. Gelişmiş.

 

ÜSTAM: (Ar.) Er. 1. Altın veya gümüşten yapılmış at eyeri. 2. Emin, güvenilir.

 

ÜSTAY: (Tür.) Er. - Ay gibi yüksek yüce.

 

ÜSTEK: (Tür.) Er. - Yüksek, yüce.

 

ÜSTEL: (Tür.) Er. - (bkz. Üstek).

 

ÜSTER: (Tür.) Er. - Çok değerli kimse.

 

ÜSTÜN: (Tür.) 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

 

ÜSTÜNBAY: (Tür.) Er. 1. Üstün bay. 2. Seçkin, başarılı kimse.

 

ÜSTÜNDAĞ: (Tür.) Er. - Üstün dağ.

 

ÜSTÜNER: (Tür.) Er. - Üsten - er.

 

ÜVEYS: (Ar.) Er. - İsteyen, arzu eden.

 

ÜZER: (Tür.) Er. 1. Üst. 2. Kaymak. 3. Faiz. - Can sıkıcı, üzücü.

 

ÜZEYİR: (Ar.) Er. - Kur'an-ı Kerim'de adı geçen, peygamber olup ol­madığı konusunda ihtilaflı görüşler bulunan kişi. Tevbe suresi 30. ayette ismi geçer.

 

ÜZÜM: (Tür.) Ka. - Asmanın taze ya da kuru olarak yenen ve salkım durumunda bulunan meyvesi.

Yorum Yaz